و خصب معيشت عور « 1 » ماندند . بموضعى « 2 » كه حالا قصبهء « اوبه » است وطن ساختند و عمارات رفيع و بناهاى سريعيوق برافراخت تا بعد از مدتى « 3 » به حكم مفهوم منظوم : للشيخ النظامى رح « 4 » : از آن سرد آمد اين كاخ دل‌آويز * كه تا جا گرم كردى گويدت خيز بشومى دخترى كه شخصى بكارتش بسفاح زايل كرده بود « 5 » و حامله شده ميان ايشان نزاع و نقار و كدورت و غبار عظيم حادث شده اعيان و اشراف و مشاهير و اعراف آن « 6 » امر قبيح را مستكره شمرده جهت صلاح جانبين و اصلاح ذات بين حديث كه « 7 » : سر ميلا و عد مريضا ، و سر ميلين و اصلح بين اثنين . خواستند كه آن سفاح

--> ( 1 ) - مج . چون در نجد و عور عورا از عافيت و خصب معيشت غور ماندند . مك : چون در نجد و غور عورا از لباس عافيت و خصب معيشت عور ماندند . در بعضى كلمات اين عبارت نسّاخ تحريفاتى كرده‌اند و كلمات تحريف شده به : نجد . غور عوراء و عور - قياسا اصلاح گرديد . النجد : بفتح النون . ما اشرف من الارض و ارتفع . المكان لا شجر فيه . الكرب و الغم . الطريق المرتفع . الغور : بفتح الغين : ما انحدروا طمّان من الارض . القعر من كل شئى . العوراء : مؤنث الاعور و جمعه عور . فلاة عوراء : لاماء فيها . و العوراء : الردّى من كل شئى من : عاره عورا : ذهب به و اتلفه . العور : بفتح العين و كسر الواو : الردّى . شئى عور : لا حافظ له . يا بضم عين و سكون واو : جمع اعور يعنى : ( چون در نجد و غور عوراء ) چون در كوه و دشت يا در ماهور و درهء سخت و بىآب و گياه در سختى بوده پناهى نداشتند . ( 2 ) - مج : بموضع كه . مك : بموضعى كه . ( 3 ) - مج بعد از مدة . مك : بعد از مدتى . ( 4 ) - مج : به حكم مفهوم منظوم . للشيخ النظامى رح . مك : به حكم مفهوم . شيخ نظامى . ( 5 ) - مج : بشومى دخترى كه شخصى بكارتش بسفاح زايل كرده بود . مك : بشومى دخترى كه شخصى دخترى كه بكارتش بسفاح . . . ( 6 ) - مج : و اعراف آن امر قبيح را . مك : و اعراف قوم آن امر قبيح را . ( 7 ) - مج : و اصلاح ذات بين حديث كه : سر ميلا . مك : و اصلاح ذات بين كلامى كه : سر ميلا .